Owoce leśne, czyli zestaw energetyzujący

 Pierwsze spotkanie z włóczką Magic Fine, to szalik dla Maleństwa, jeszcze nie sfotografowany. Zakochałam się w tych cienowankach, więc dla siebie zestaw energetyzujący stworzyłam. Mitenki skończyłam przed chwilą, a berety i broszki były po dwie sztuki.

Jeden komplet beretowo-broszkowy dostała G. Na swoje trzydzieste urodziny. Wręczaniu tego prezentu towarzyszył taki dialog:

Ja - Coś dla ciała i coś dla ducha. Broszka dla ciała, a dla ducha, na trzydzieste urodziny...beret z odrobiną moheru.

Mąż G.  -  A dlaczego on nie ma antenki?

G. - Przecież to Wi-Fi!

Sami widzicie Drodzy Państwo. Idziemy z duchem czasu!

12/12 otulaczocieplacz

Za ostatnie pieniądze w Antwerpskim Starbucks'ie kupiłam sobie kubek, który towarzyszył mi całe wakacje. W sezonie jesień/zima 2011 zyskał nowe wdzianko. Teraz kawa mi na pewno nie wystygnie!

Kocykrólik

c.d.n. :)

Lala

W palącym jesiennym słońcu - Lala Daisy. Ma około 35 centymetrów wzrostu i zdobywa serca przedszkolaków prowadząc wraz ze mną lekcje angielskiego.

 Lala powstała w zeszły weekend wg opisu z blogu Stokrotki. Tutaj opis lalki.

Długo nie będzie samotna ;)

12/12 swetrui na telefon

Na fali nadrabiania zaległości witam w sierpniu!
Sierpniowym projektem miało być "coś ze swetra".  Sweter został z premedytacją spilśniony, pocięty na jakieś kawałki i wykorzystany nie pamiętam do czego. Natknęłam się niedawno w pudle ze skrawkami na fragment z metką, zostawiony dla żartu. Przydał się bez wątpienia. Mam markowy pokrowczyk na telefon :D
Te dziwne supełki na wierzchu, to efekt moich prób haftu...
To, co? Może ja poszydełkuję jednak!

12/12 Broszka

Jest lipiec, prawda? Bo jeśli by nie był lipiec, to by znaczyło, że się poważnie spóźniłam z wykonaniem zadania lipcowego w projekcie 12/12.

No dobra, przyznaję się. Nie jest lipiec, jest październik, ale jest i broszka. Rozgrzeszam się i zabieram za kolejne zadania z projektu.

Styropian

Spokojnie, nie zebrało mi się na remonty zimową jesienią, nic nie buduję, ani nie ocieplam. Chociaż, po tym cieście remont talii wskazany, ale co tam. Pieczemy!
Ciasto z Gazetowej Galerii Potraw, przepis podany przez Wronkę8

Ciasto:

3 szkl. mąki
1/2 szkl. cukru pudru (zwykły dałam, puder wyszedł)
5 żółtek
2 łyżeczki proszku do pieczenia
25 dag. masła lub margaryny

Z podanych składników zagnieść ciasto i podzielić na 2 części. 1 część wyłożyć
na spód blaszki i posmarować powidłami śliwkowym lub konfiturą. Drugą
włożyć do lodówki lub zamrażarki.

Środek:

1 litr śmietany 18 %  - u mnie 3 duże (400g) kubeczki
20 dag wiórków kokosowych
5 białek
1 szkl. cukru
1 budyń śmietankowy duży (ja dałam 2 zwykłe waniliowe, bo mi się coś pomyliło, pewnie ze śmietankowymi lepszy)
1 łyżka mąki ziemniaczanej (nie chciało mi się iść do sklepu, dałam łyżkę kaszy manny)
1/2 łyżeczki proszku do pieczenia

Białka ubić z cukrem, dodać śmietanę i pozostałe składniki. Wymieszać. Wyłożyć
to na ciasto posmarowane powidłami. Na wierzch zetrzeć drugą część ciasta.
Piec ok. 50 min. W temperaturze 180 °C.
Studzić ciasto ok. 3 godzin. (z tym było najtrudniej :))

 Oto styropian w promieniach wschodzącego słońca. Nie wymaga wiele pracy, a smaczny jest. Sernikowaty ale lżejszy. Na drugi dzień nawet lepszy. Polecam.

Urobek urlopowy

W tym roku zadawane po urlopie pytania: "Gdzie byliście? Wypoczęci? Jedzenie dobre? " zostały bez wątpienia przyćmione jednym zasadniczym...A POGODĘ MIELIŚCIE???

Pogodzeni z tym, że po lipcopadzie nastąpił siąpień, wyposażeni w niezbędne na urlopie czasoumilacze - ruszyliśmy jak zwykle do Bukowiny :) Książki i robótki  - nasze  niezbędne wyposażenie urlopowe - oto co mnie pochłaniało (książki z Mężem na spółkę) przez dziewięć dni sierpnia.

Na potrzeby prezentacji przygotowałam powyższą specjalną instalację urobku urlopowego:

Książki: 

Jo Nesbo: (nie umiem tego ostatniego "o" po skandynawsku przekreślić)
Czerwone gardło
Trzeci klucz
Pentagram

A. Marinina:
Kolacja z zabójcą
Ukradziony sen

Jurgen Thorwald
Godzina detektywów

Andrzej Skworz, Andrzej Niziołek
Biblia dziennikarstwa


Szydełkowce:

Chusta - wzór nic wykwintnego , ale przyjemna w robocie i noszeniu.


Kocyk (o rozmiarach łóżeczkowo - wózkowych) z elementów, prawie antyk, pierwsze elementy zrobiłam we wrześniu 2009 Skończyłam. Teraz mogę opowiadać jaki to pracochłonny wzór ;)

Owca - upominek dla Gospodyni.

Dziergamy i czytamy wszędzie - w knajpie, w ogródku, na basenie, na łące... muszę pomyśleć nad nazwą dla takiej formy wypoczynku.

P.S. A pogodę mieliśmy :)

Klamkot

Dłuuga przerwa w szyciu, ale jeszcze coś pamiętam. Jest Klamkot dla czterolatki - podobno zyskał aprobatę.

Bezwstydna kura - goła i pijana :)

 Odważyłam się w końcu upiec kurczaka o którym głośno w internecie. Wyszedł pyszny, soczysty, kruchy - Maleństwo Mąż pożarł prawie pół - mimo, że podobno za kurczakiem nie przepada.

Szczegóły techniczne:

Kurczaka (1,8 kg) 2 godziny przed pieczeniem natarłam pastą z odrobiny oleju, octu winnego, szczypty cukru, papryki ostrej, majeranku, soli, czosnku, curry i  ziół prowansalskich. Nacierałam w środku, z wierzchu i pod skórą. (a błeee -  jak to Nigella robiła, to ponętniej wyglądało, ale jakoś się przemogłam).

Butelkę piwa Perła umyłam dokładnie, pozbawiając nalepek. Odlałam 3/4 kubka (na lepsze trawienie i humor). Do reszty wrzuciłam 3 ziarenka ziela angielskiego, szczyptę soli i pokruszony  liść  laurowy. Nadziawszy kurczaka, tak, żeby szyjka wystawała z...szyjki, ustawiłam go na brytfance, do której wlałam pół kubka wody i chlust piwa. Wstawiłam na ponad 1,5 godziny pieczenia w 170 stopniach z włączonym termoobiegiem. Polewałam wytwarzającym się sosem mniej więcej co pół godziny. 40 minut przed końcem wrzuciłam 3 cebule pokrojone w ćwiartki i paprykę.

Było pyszne - polecam - właściwie samo się robi, nie pryska na piekarnik - na pewno będzie powtórka.