Torba na wszystko

Dawno dawno temu, na blogu Herbatki zobaczyłam Torbę w której zmieści się świat. Nie miałam jeszcze maszyny do szycia, ale już zapragnęłam mieć podobną. Uszyłam w sumie takie trzy, ale zdjęcia zrobiłam tylko tej jednej. To torba dla Kasi, pomoże jej nosić pomoce na zajęcia na uczelni.

A tu Kasia poprosiła o zbliżenie na ptasie "rapetki":)

12/12 Travel Mumin

Sama nazwa mówi za siebie. Travel Mumin, to podróżna wersja Mumina, którego uszyłam dawno dawno temu. Travel Mumin jest nieco mniejszy i by ergonomiczniej funkcjonować w podróży - uległ modernizacji. Ma uchwyt/zawleczkę - jak funkcjonuje - widać na pierwszym zdjęciu. Prócz tego da się za nią zahaczyć o ucho mojej torby od bagażu podręcznego, ale tego już nie widać, bo nie zrobiłam zdjęcia. :)

P.S A w ogóle, to jeszcze candy tu i ówdzie jest:

Włóczka na BARDZO MAGIC LOOP

i Serweteczki Imieninowe u Doroty

Poncho a'la Tilda Noir

Późny wieczór, kawałek wełny parzonej (kiedyś kiedyś miała być z tego spódnica) i ja. COŚ za mną chodzi i dopomina się szycia. Choć kawałeczek, dwa ściegi, jeden zygzaczek... no szyj. Siadam do komputera - szukam inspiracji. Wełna ciepła, czarna i mało jej... Ponczo. Właściwie pączek inspirowany "Poncho Tilda Blanket".

Na żywo zyskuje, wełna jest naprawdę dobrej jakości, ładnie się układa i w noszeniu nie dodaje 15 kilogramów :)

Wypada, czy nie?

Bo, żeby tak od razu do ludzi majciochami po oczach...?

A niech tam, trudno. :)

Zobaczyłam je u AgKe i od razu mnie zauroczyły. Forma i... treść? No w każdym razie są zabawne i słodkie. Mają około 15 cm długości, podszewkę i trochę polaru dla miękkości. Na pewno uszyję kolejne!

Użytkowe uszytki na tablet, ginące skarpetki i foliaczki

 Z potrzeby specjalnej - specjalne etui...

na tablet.

Podobno wszystkim między praniem a noszeniem giną skarpetki. Dlaczego? Zagadka Atlantydy, Trójkąta Bermudzkiego i sposobu budowania egipskich piramid to przy tym pikuś i banał. Osobiście jestem zwolenniczką teorii, że w parze, ta silniejsza pożera słabszą, ale dowodów nie mam. W każdym razie nam też giną. Mało tego. Jak już taką odseparowaną, samotną skarpetkę przetworzę na: maskotkę dozwierzęcą ,szmatkę do pastowania butów lub po prostu wyrzucę tracąc nadzieję znalezienia jej odwiecznej towarzyszki... zaraz reinkarnuje się druga. 

No czary po prostu! 

Nie wiem, czy worek na skarpetki powstrzyma zachodzące w moim domu bieliźniane zjawiska nadprzyrodzone, ale warto spróbować. Może zdarzy  się tak, że wrzucane doń zbłąkane skarpetki  końcu się w nim spotkają!

A to kuchenna kiełbaska na foliaczki. Znaczy reklamówki, żeby po kuchni nie fruwały.

Przemiłe spotkanie i Reksio znowu w akcji.

Facebook to złooo... Coraz częściej słyszę zewsząd dobiegające ostrzegawcze pohukiwanie. Nie takie znowu zło. Ot - forma komunikowania się ze znajomym i mniej znajomymi. Właśnie tam poznałam Anię, która haftuje i scrapuje W miękkich kapciach :)

Ania przygotowując się do Wielkiej Przeprowadzki znalazła w piwnicy kilogramy włóczek. Kuleczki, kłębszki, pasma, motki w ogromnej tęczowej gromadzie. To wszystko trafiło do mnie - Ania zaproponowała spotkanie, na które przytargała wszystkie te dary i CUDOWNĄ zawieszkę - Świnkę, która będzie mi robiła świąteczną atmosferę w Pluszowozie, przez cały rok :)

 

Sprawozdanie Ani z naszego przemiłego spotkania można przeczytać też u Niej - polecam!

Do Ani trafia zaś broszka.

A ja ostatnio zajmowałam się ocieplaniem wizerunku, przez ocieplane szyi. W prezentacji jak zwykle pomoże mi Reksio.

Formę kominową podpatrzyłam w którejś Burdzie i u Longredthread.

To na pewno nie ostatni. Fajnie wygląda i przyjemnie grzeje.

Owoce leśne, czyli zestaw energetyzujący

 Pierwsze spotkanie z włóczką Magic Fine, to szalik dla Maleństwa, jeszcze nie sfotografowany. Zakochałam się w tych cienowankach, więc dla siebie zestaw energetyzujący stworzyłam. Mitenki skończyłam przed chwilą, a berety i broszki były po dwie sztuki.

Jeden komplet beretowo-broszkowy dostała G. Na swoje trzydzieste urodziny. Wręczaniu tego prezentu towarzyszył taki dialog:

Ja - Coś dla ciała i coś dla ducha. Broszka dla ciała, a dla ducha, na trzydzieste urodziny...beret z odrobiną moheru.

Mąż G.  -  A dlaczego on nie ma antenki?

G. - Przecież to Wi-Fi!

Sami widzicie Drodzy Państwo. Idziemy z duchem czasu!

12/12 otulaczocieplacz

Za ostatnie pieniądze w Antwerpskim Starbucks'ie kupiłam sobie kubek, który towarzyszył mi całe wakacje. W sezonie jesień/zima 2011 zyskał nowe wdzianko. Teraz kawa mi na pewno nie wystygnie!

Kocykrólik

c.d.n. :)

Lala

W palącym jesiennym słońcu - Lala Daisy. Ma około 35 centymetrów wzrostu i zdobywa serca przedszkolaków prowadząc wraz ze mną lekcje angielskiego.

 Lala powstała w zeszły weekend wg opisu z blogu Stokrotki. Tutaj opis lalki.

Długo nie będzie samotna ;)